Dietrich Bonhoeffer groeide op in een burgerlijk cultureel gezin met 8 kinderen . Zijn vader was een bekend psychiater en neuroloog aan het Berlijnse Charité ziekenhuis.
Hoewel er onder zijn voorouders theologen en hofpredikers waren, was er toch verwondering toen de briljante Dietrich op zijn 13de aankondigde in de kerk te willen gaan werken . Na het gymnasium studeerde hij theologie in Berlijn en Tübingen .
Jong afgestudeerd, verruimt hij zijn blik met reizen naar Rome en Noord-Afrika, wordt hij vicaris in Barcelona en jeugdpredikant in de arbeiderswijken van Berlijn.
In 1930-31 gaat hij nog studeren aan de Union Theological Faculty in New York en maakt er kennis met de meer pragmatisch aangelegde Amerikaanse theologie, het sociaal Gospel. Hij bezoekt er regelmatig met een zwarte vriend de Abyssian Baptist church en raakt er verslingerd aan de Gospel songs - hoewel hij een perfect klassiek pianist is .
Verscheidene malen maakt hij plannen om naar Ghandi in India te gaan , maar de politieke situatie in Duitsland, de machtsgreep van Hitler in 1933, maakt hem dit innerlijk onmogelijk.
Bonhoeffer sluit zich aan bij de "Bekennende Kirche" , de "Belijdende Kerk", die zich verzet tegen de Ariër wetten en de pseudo-religie van het Nazisme.
Om hiermee innerlijk klaar te komen, aanvaardt hij de predikantsplaats van de Duitse gemeente in Londen. Hier ontmoet hij de Anglicaanse Bisschop Bell, die een grote vriend en medestander wordt in Bonhoeffers verzet tegen Hitler.
Op 1 januari 1935 aanvaardt Bonhoeffer de leiding van de (illegale) predikantenopleiding van de "Belijdende kerk" in Finkenwalde, Pommeren, en zet het werk verder, na de sluiting ervan door het regime in 1937. Hier ontstaat zijn boekje " Gemeenschappelijk Leven ". Hij begin in dit jaar aan zijn " Ethiek" te schrijven. Door zijn activiteit in het verzet vorderde dit heel langzaam. Uiteindelijk is het boek posthuum en onvoltooid gepubliceerd in 1949.
Nog eenmaal in 1939, gaat hij naar de USA om er "summercolleges" te geven, op uitnodiging van vrienden professoren die vermoeden dat hij in gevaar is . Maar spoedig keert hij terug, vanwege een gevoel van vaandelvlucht, een gevoel van bij zijn volk te moeten zijn in deze moeilijke tijden. En de oorlog breekt uit.
Zijn familie behoort tot de upper-class, met relaties in de hoogste militaire kringen. Zo geraakt Dietrich betrokken bij de contraspionage in de "Abwehr" o.l.v. zijn zwager, Hans von Dohnanyi.
Zijn oecumenische contacten en reizen gebruikt hij als dekmantel hiervoor. Zo engageert hij zich meer en meer in de samenzwering om het regime ten val te brengen. Via Bisschop Bell tracht hij van de Britse regering hiervoor steun te krijgen.
Op 5 april 1943 wordt hij gearresteerd naar aanleiding van een deviezensmokkel ontdekt bij Joden die hij geholpen heeft het land te verlaten. Op dit moment maakt de moeder van zijn geliefde Maria von Wedemeyer, 18 jaar, de verloving bekend.
Na de aanslag op Hitler, 20 juli 1944, keren de kansen van Bonhoeffer op een goede afloop van het proces voor hem, zijn broer Klaus en Hans von Dohnanyi.
Hij wordt in september overgebracht naar de zwaar bewaakte politiegevangenis in Berlijn en na januari 1945 is de familie zijn spoor bijster.
Op 9 april 1945 wordt hij in het kamp Flossenburg, Beieren, opgehangen.
De correspondentie vanuit de cel in Berlijn-Tegel met zijn ouders en met zijn leerling en vriend Eberhard Bethge is later door deze laatste uitgegeven onder de titel " Verzet en Overgave". In 1977 geeft Maria, vlak voor haar dood, toestemming om hun correspondentie uit diezelfde tijd te publiceren: " De Bruidsbrieven".
Protestantse Omroep - PR.O. (Televisie-uitzendingen)
Franstalige versie: protestanet.be