De Open Poort

De Open Poort – het Kerstnummer. De geboorte van Jezus gaat gepaard met zoveel licht en vreugde, dat Pasen er al doorheen schemert. Maar Kerst is geen Pasen, het is ook het begin van, de geboorte van een nieuw mens-zijn, dat uitkijkt naar de dag waarop mensen waardig leven mogen.

Van de redactie

Het kerstverhaal is door iedereen gekend en spreekt tot ons aller verbeelding. Hierbij speelt de kerststal geen onbelangrijke rol: in de huiskamer, in de gevangenis, in het stadsbeeld, al dan niet uitgebeeld met levende figuranten. Hoewel de kerstperiode overspoeld wordt door een golf van commercie en bagatellisering, liggen in meerdere kunstvoorstellingen van het kerstgebeuren, leven en dood van Jezus op een - niet altijd expliciete wijze - dicht bij elkaar: Waarmee meteen ook de vreugde van de opstanding in zicht komt. Niet verwonderlijk dus dat het schilderen van iconen, waarop de taferelen uit de geboorteverhalen van Jezus verbeeld worden, gepaard gaat met vreugde en dankbaarheid.

Bij de orthodoxe christenen zijn er wat betreft het kerstfeest verschillen, zowel qua tijdstip als klemtonen. Voor hen is het verband tussen geboorte en dood, tussen kerstfeest en Pasen prominenter aanwezig. De geboorte-icoon verwijst duidelijk naar andere evangelieverhalen. Zo wordt vermeden dat het leven van Jezus, zijn optreden en boodschap, zomaar tussen de plooien van geboorte en dood valt. Zo wordt recht gedaan aan de betekenis van zijn optreden in dat concrete tijdsgewricht in de dagen van Augustus, Herodes… tot op vandaag. Een nieuw mens-zijn werd geboren. Een nieuwe beweging die uitkijkt, elke dag, of ergens al de wereld daagt waar mensen waardig leven mogen.

Maar ook de mens die in zijn persoonlijke geschiedenis diep gekwetst werd blijft ondanks pijn en wantrouwen hunkeren naar aandacht en zorg. Aandacht die slechts aanvaard kan worden van iemand die van binnenuit mee kind is, kijkt vanuit de ogen van het kind.

Marie-Rose Baert