De protestantse gemeenten komen jaarlijks samen op de Vlaamse Diaconale Dag waar een actueel thema wordt besproken. Zaterdag 18 oktober stonden de jongeren centraal in het Huis van het Protestantisme in Brussel.
Jeugd: crisis en kansen, dat was het thema voor de Vlaamse Diaconale dag dit jaar. Jongeren zijn in tijden van crises een extra kwetsbare partij. Wat is de positie van jongeren in de huidige maatschappelijke crisis en wat is hun toekomstperspectief? Wat kan de protestantse kerk voor hen betekenen? Aan de hand van lezingen, een forumdiscussie en interactieve werkvormen werden antwoorden gezocht.
Bjorn Boudry en Joke Coopman van de Kristelijke Arbeiders Jongeren-organisatie (KAJ) brachten een analyse van de tewerkstelling bij jongeren, de impact van de crisis op hen en hoe jongeren dit beleven. De Kajotters vertellen dat de werkloosheidscijfers van de VDAB o.m. laten zien dat een kwart van alle werklozen jongeren zijn (tot 25 jaar). Het zijn er nu 30% meer dan in september 2008. In dezelfde periode is de werkloosheidsduur toegenomen; een groei van 26% bij een periode van < 1 jaar, een groei van 50% bij de periode van 1 tot 2 jaar en een groei van 30% van jonge mensen die langer dan twee jaar werkloos zijn. KAJ-jongerenwerkers horen in hun contacten met jongeren directe verhalen van hoe zij werk zoeken, o.m. via interim-buro´s en hoe zij zich vaak onwaardig behandeld voelen. Uit de vele verhalen concludeert KAJ enkele gemeenschappelijke noden en opvallende overeenkomsten: jongeren willen werken, ze zijn zoekende, velen voelen zich tweederangs, minderwaardig behandeld. KAJ verbindt aan deze verhalen (nog) geen gezamenlijke eisenbundel, maar het is duidelijk: jongeren vragen waardig werk en ze vragen respect voor hun menselijke waardigheid. Jongeren reageren overigens ook blij verrast dat er mensen naar hen luisteren (van KAJ, van vakbond, van kerk, …). Hun eigen kracht en motivatie wordt op deze manier ‘aangeraakt’.
Marijke D’Herde van het Protestants Sociaal Centrum in Antwerpen (PSC) gaf een toelichting bij haar werk rond kinderen en jongeren zonder wettige verblijfspapieren. Patrick Narosimpa, een van de jongeren, gaf zijn persoonlijke toelichting bij de ondersteuning die hij ervaart van deze solidaire werking van de kerk. Johan Maertens van Protestantse Solidariteit sprak over AIDS en de toegang tot medicijnen voor kinderen in Afrika. Hij liet doorklinken hoe hoopvol actie gevoerd kan worden naar de farmaceutische industrie om medicamenten tegen HIV en AIDS betaal- en bereikbaar te maken.
In het interactief stellingenspel in de namiddag klonken met name de stemmen van de jonge deelnemers zeer constructief. Na de stellingen werd in een panelgesprek verder gezocht naar de mogelijke rol van de kerken. Naast Marijke namen Lieven Monserez, directeur van Groep Intro Brussel, een organisatie voor vorming, trajectbegeleiding en jobcoaching en Ina Koeman, predikant in de Verenigde Protestantse Kerk in België (VPKB) deel aan het panel. Conclusie: Kerken kunnen open ruimte scheppen, met een open houding, actief jongeren benaderen om hun verhaal binnen te laten. Zulke plekken zijn daar waar mensen daarin geloven. Want: “wie toekomst heeft, heeft ook de jonge mensen”. Dat heeft invloed op kerk-zijn, tot in de liturgie en uitleg en verstaan. Of: “wie zich laat gaan als theebuiltje zal meer smaak naar buiten brengen dan wie gesloten blijft als een blik”, zoals iemand zei in het forumgesprek.
Contact en info: Werkgroep Missionaire GemeenteOpbouw (WMGO) van de Verenigde Protestantse Kerk in Belgie (VPKB), secr. M. Pool, .
Franstalige versie: protestanet.be