Woord van de voorzitter - februari 2012
Kruispunten
Twee wegen, vier richtingen. Zo eenvoudig was een kruispunt, maar is het lang niet meer. Het zijn oorden van gevaar, getooid met creatieve manieren om niet tegen elkaar te botsen. Dat kruispunten gevaarlijk zijn, is niet nieuw. In het verhaal van Goethe sluit dokter Faust zijn akkoordje met Mefisto op een kruispunt bij Wittemberg in Duitsland. En ook Marieke van Nieumegen doet dat bij Nijmegen. In de Middeleeuwen werden zelfmoordenaars op kruispunten begraven. En de duivel kon er spreken door op een kruispunt een stukje look te begraven. Kruispunten van wegen en rivieren bleken ook belangrijk voor het ontstaan van steden.
Naarmate het verkeer drukker werd, werden er reglementen uitgevonden om op kruispunten niet tegen elkaar te botsen. In de scheepvaart bedacht men dat wie van rechts kwam (daar hing de groene vlag) voorrang heeft op wie van links kwam (daar hing de rode vlag). Vandaar onze groene en rode lichten.
Ondertussen zijn er nog veel andere tekens bijgekomen om ongelukken te vermijden. verkeersborden, wegmarkeringen, zebrapaden, haaientanden… Kruispunten dienen echter ook ter oriëntatie. Daar staan de richtingaanwijzers. En nog steeds oriënteren we ons op de kruispunten. GPScoördinaten zijn niets anders dan denkbeeldige lengte- en breedtegraden. Een mooi beeld van het leven... Op de kruispunten in het leven moeten we keuzes maken. We moeten afspraken maken en bepalen waar we staan en waar we heenwillen. We dienen op onze levens-GPS zélf de coördinaten in te geven. Het getuigenis van apostelen en profeten kan ons daarbij tot gids dienen. Of we die richting dan ook inslaan, is onze eigen beslissing.
Aan ons de keuze.
dr. Guy LIAGRE, synodevoorzitter
Nieuwe tv-uitzending over kunst met glas
Op Canvas laat - Eén - 10.00 u., VRT, Zondag 4 Maart 2012
Een programma met verwondering voor het ongrijpbare, gevat in glaskunst.
De titel: Breekbaar licht.
Lees verder Breekbaar Licht.
Woord van de voorzitter - December
Gods verhuizing
Is God dood? Daar lijkt het in onze Westerse samenleving inderdaad soms op. God is – een titel van Geert Mak parafraserend – niet enkel verdwenen uit Jorwerd. Ook uit de rest van de West-Europese samenleving. De toekomst van het christendom is voortaan niet meer te vinden in het werelddeel dat eens de stempel van het christendom droeg. God is geen Europeaan meer. Toch is hij niet dood. Hij is, schrijft de Franse publicist Odon Vallet, verhuisd. Naar Amerika, Brazilië, Mexico, China, Rusland en de Filippijnen, ZuidKorea en zelfs India. In Latijns Amerika bloeien de Pinkstergemeenten. Evangelicale kerken halen er de traditioneel sterk vertegenwoordigde Rooms-katholieke Kerk rechts in. Er is dan ook héél wat over te doen.
En in Europa? Daar woedt volop de strijd om het bestaan van God. Het bestaan van God is immers niet te bewijzen, het niet-bestaan evenmin. Wel te bewijzen is echter de belangrijke rol van het christendom bij het ontstaan van de Europese identiteit. Zonder christendom was Europa niet geworden wat het is. Kijk maar eens naar steden en dorpen: de Kerk staat in het centrum. Het is volslagen helder dat bijvoorbeeld ook de filosofie van de mensenrechten er zonder christelijke cultuur nooit was gekomen.
De situatie is echter veranderd. God lijkt in onze samenleving afwezig. En een permanent afwezige God kan al snel een dode God worden. Een God die niet bestaat. Of toch wel. Elders. Hij is geen Europeaan meer. Dat blijft voor West-Europese christenen voorlopig nog even wennen.
dr. Guy LIAGRE, synodevoorzitter
Wijziging zendtijd
Bij Decreet van de Vlaamse Regering van 8 april 2011 over de zendtijd en de subsidies voor derden op de VRT, is de zendtijd voor Protestantse Omroep vzw - wat betreft de radio - herleid tot de helft.
Concreet betekent dit dat voor het jaar 2011 de zendtijd reeds is opgebruikt op 12 juni. De Pinksteruitzending is dus de laatste geweest voor dit jaar. Nadien volgen er geen radio-uitzendingen meer in 2011. We nemen de draad weer op woensdag 18 januari 2012.
Voor PRO- televisie is er een kleine vermindering, maar de uitzending op 6 november 2011 vindt wel plaats.
Er verandert niets aan de frequentie van de TV- erediensten die VRT zelf verzorgt of overneemt in eurovisie.
Frank Marivoet, bestuurder-voorzitter PRO vzw
KAP-kamp in Rwanda 2012
Voor de zomer van 2012 staat het tweejaarlijkse KAP-kamp weer gepland en wel in Rwanda. In het KAP-kamp trekken jongeren uit Europa en Afrika (o.a. België, Duitsland, Rwanda en Zuid-Afrika) met elkaar op, maken vriendschappen, werken samen aan projecten om de plaatselijke bevolking te helpen, doen Bijbelstudies met elkaar, doen veel aan sport en spel, kijken films, doen toeristische trips, doen aan toneel, zingen, etc. etc. Een onvergetelijke ervaring voor veel jongeren, met vriendschappen over de grenzen, voor het leven!
Hoogstwaarschijnlijk zal het kamp in de maand juli in 2012 plaatsvinden en zal 3 weken duren. Een oproep aan de jongeren om zich hierbij al op te geven, want wij verwachten een grote belangstelling van jongeren voor dit kamp! Net als bij het KAP-kamp in Zuid-Afrika zoeken wij naar een evenredige vertegenwoordiging van jongeren (Franstalig /Nederlandstalig, met elk district vertegenwoordigd) en zullen daarop ook selecteren.
Aanmelden kan nu al bij: Marcel Pool, E-mail: .
Jaarboekje VPKB
De 30ste uitgave van het Jaarboek van de Verenigde Protestantse Kerk in België is net van de pers.
Voor het bestellen van Jaarboeken (8,00€/stuk) kunt u het overeenstemmende bedrag overmaken op de rekening van de Kerk:
IBAN BE29 0680 7158 0064
(BIC : GKCCBEBB)
met mededeling : “ x jaarboeken 2011”
2011 Jaar van de vrijwilligers
Bij aanvang van dit nieuwe werkjaar, door de Europese Unie uitgeroepen tot het jaar van de vrijwilliger, willen we als synodale raad allen hartelijk danken die zich dag in dag uit inzetten voor het welzijn van onze Kerk. Honderden vrijwilligers zijn op alle terreinen actief: in de commissies, de werkgroepen, de coördinaties, de districtsbesturen, de kerkenraden, de diaconieën, de nevenorganisaties zoals Bijbelgenootschap, jeugdcentra, sociale diensten enz… Ook in de gevangenissen en de ziekenhuizen zetten velen zich vrijwillig in om vanuit een evangelische bewogenheid mensen te bereiken en aan te spreken met de Boodschap van Jezus Christus.
Zonder de vrijwilligers zou onze Kerk niet kunnen bestaan. Dat is trouwens ook voor de synodale raad zelf het geval!
Ook de synodale raadsleden zijn stuk voor stuk vrijwilligers (op de voorzitter na) die het allemaal “achter hun uren” doen uit liefde voor de Kerk en het Evangelie.
Uiteraard is er daarnaast ook het betaalde personeel. De “staff” die iedere dag naar het Huis van het Protestantisme spoort. Zij krijgen veel te verwerken en zetten zich dag na dag in om het kerkelijke gebeuren ook op nationaal niveau draaiende te houden.
Begin januari deed de nieuwe administratieve directeur, dhr. Daniël SMETS, zijn intrede en is zich voorlopig nog aan het inwerken.
Artikels: