Twee wegen, vier richtingen. Zo eenvoudig was een kruispunt, maar is het lang niet meer. Het zijn oorden van gevaar, getooid met creatieve manieren om niet tegen elkaar te botsen. Dat kruispunten gevaarlijk zijn, is niet nieuw. In het verhaal van Goethe sluit dokter Faust zijn akkoordje met Mefisto op een kruispunt bij Wittemberg in Duitsland. En ook Marieke van Nieumegen doet dat bij Nijmegen. In de Middeleeuwen werden zelfmoordenaars op kruispunten begraven. En de duivel kon er spreken door op een kruispunt een stukje look te begraven. Kruispunten van wegen en rivieren bleken ook belangrijk voor het ontstaan van steden.
Naarmate het verkeer drukker werd, werden er reglementen uitgevonden om op kruispunten niet tegen elkaar te botsen. In de scheepvaart bedacht men dat wie van rechts kwam (daar hing de groene vlag) voorrang heeft op wie van links kwam (daar hing de rode vlag). Vandaar onze groene en rode lichten.
Ondertussen zijn er nog veel andere tekens bijgekomen om ongelukken te vermijden. verkeersborden, wegmarkeringen, zebrapaden, haaientanden… Kruispunten dienen echter ook ter oriëntatie. Daar staan de richtingaanwijzers. En nog steeds oriënteren we ons op de kruispunten. GPScoördinaten zijn niets anders dan denkbeeldige lengte- en breedtegraden. Een mooi beeld van het leven... Op de kruispunten in het leven moeten we keuzes maken. We moeten afspraken maken en bepalen waar we staan en waar we heenwillen. We dienen op onze levens-GPS zélf de coördinaten in te geven. Het getuigenis van apostelen en profeten kan ons daarbij tot gids dienen. Of we die richting dan ook inslaan, is onze eigen beslissing.
Aan ons de keuze.
dr. Guy LIAGRE, synodevoorzitter
Franstalige versie: protestanet.be