De protestantse kerk gelooft met de Kerk van alle eeuwen in de ‘gemeenschap der heiligen'. Maar zij verstaat dat niet zoals de roomse kerk dat predikt, nl. dat er in de hemel overleden mensen zijn, die door hun zeer vrome en godsdienstige levensloop, het recht hebben om voor ons bij God tussenbeide te komen. Zeker niet dat de paus met een commissie kan beoordelen of iemand daar wel of niet voor in aanmerking zou komen en ‘zalig’ of ‘heilig’ kan verklaard worden.
‘Heilig’ betekent volgens de bijbel niet bijzonder vroom, maar wel: door God apart gezet. Zo worden de christelijke gemeenschappen door de apostel Paulus in zijn brieven, aangesproken met ‘heiligen'. Dat betekent dat zij door God ‘apart gezet' zijn om Hem hier op aarde te belijden en dit geloof uit te dragen. In die zin wordt in het Oude Testament ‘Israël’ ook voorgehouden dat het een ‘heilig volk’ is. Heilig zijn moeten we hier op aarde waar maken. Voorbeeldige en inspirerende mensen zijn er gelukkig in overvloed, ook onder de ‘heiligen'. Die houden wij dan ook in ere, maar aanbidden of vereren wij zeker niet.
Franstalige versie: protestanet.be