Wereldraad van kerken

Kerken over de gehele wereld kunnen lid worden van de Wereldraad. Ruim 300 kerken zijn nu lid. Hun aantal groeit nog steeds. Hoewel de Rooms-Katholieke Kerk tot nu toe nog niet besloten heeft toe te treden, bestaat er wel een gemeenschappelijke commissie tussen de Wereldraad van Kerken en het Secretariaat voor de Eenheid van het Vaticaan.
De oecumenische beweging die leidde tot de oprichting van de Wereldraad van Kerken in 1948 te Amsterdam, vond zijn oorsprong in het milieu van de zendingsarbeiders, jonge mannen en vrouwen, zondagsschoolwerkers en studenten.
Van beslissende betekenis was de grote wereldzendingsconferentie, die in 1910 in het Schotse Edinburgh werd gehouden.
Uit deze conferentie kwamen drie bewegingen voort:

• De Internationale Zendingsraad (1921)
• De beweging voor Leven en Werk, die in 1925 te Stockholm zijn eerste conferentie hield over de christelijke verantwoordelijkheid inzake vrede en gerechtigheid.
• De beweging voor Geloof en Kerkorde die in Lausanne in 1927 een wereldconferentie hield. Tijdens deze conferentie namen de kerken de vraagstukken van leer en gezag - oorzaak van hun verscheidenheid - onder de loep.

Deze twee laatste bewegingen bereikten in 1937 overeenstemming over het instellen van een commissie die de voorloper moest zijn voor een wereldraad van kerken uitmondend in de oprichting van de Wereldraad, in Amsterdam 1948, met als zetel Geneve. In 1961 werd op de derde Algemene vergadering van de Wereldraad te New Delhi, India, de Internationale Zendingsraad met de Wereldraad verenigd. De Wereldraad voor Christelijke Opvoeding en Onderwijs sloot zich in 1971 aan.
Belgische protestantse kerken behoren sinds de oprichting in 1948 tot de ledenkerken van de Wereldraad. In 1971 vond te Heverlee, Leuven, een grote oecumenische conferentie plaats van de afdeling voor Geloof en Kerkorde. Allerlei commissies in de VPKB hebben relaties met verschillende afdelingen van de Wereldraad.